Z’88 is dit seizoen op indrukwekkende wijze kampioen geworden. Ongenaakbaar, met alle wedstrijden gewonnen, en al vóór de laatste speelronde niet meer te achterhalen. Ook die laatste wedstrijd werd overtuigend afgesloten met een 8-2 overwinning. In deze ingezonden mededeling laten ze weten hoe trots ze zijn.
De basis van het team bestaat uit spelers van SJZ 3 (veldvoetbal), aangevuld met routinier Hans. Het succes smaakt naar meer, want het team blijft volgend seizoen gewoon intact – geen doorselecteren of transfers nodig als je zo speelt. Het oude team, voetballend vanaf 1988, bestaande uit onder andere Willem, Ruud, André, Louis, Marcel, Johan en Herman, zijn dan weliswaar volledig overgenomen door de jonge generatie, maar zijn altijd aandachtig toeschouwer bij de laatste wedstrijd van elk seizoen, alsmede de daaropvolgende derde helft.
Onder leiding van coach Willem, (broer van competitie-oprichter Aad Siera)m die zijn team al voor de vierde keer naar het kampioenschap leidde (en terecht zijn contract verlengd zag worden), stond er een ijzersterk collectief. Simon en Thijs waren opnieuw vaste sterkhouders. Tim kreeg helaas te maken met blessureleed door een hernia. Keeper Niels hield het achterin solide met gemiddeld slechts twee tegendoelpunten per wedstrijd. Lars bewees dat hij als “verdediger op het veld” ook in de zaal een uitstekende balvaste spits is. Hans met zijn tomeloze inzet en Filip met zijn snelheid op de flanken maakten het plaatje compleet, samen met vaste wissels Stefan, Danny en Ricardo.
Kortom: een topteam en een kampioenschap om trots op te zijn.
Tot slot willen wij onze dank uitspreken aan de organisatie. De terugkeer naar een duidelijk en vertrouwd competitieconcept – gewoon een competitie, zonder play-offs en extra gedoe – is wat ons betreft een grote verbetering. Daarnaast realiseren we ons dat het dit seizoen, mede door de ziekte van Hennie (huidige organisator), niet altijd eenvoudig is geweest om alles te organiseren. Daarvoor verdienen jullie ons respect en dank; het was uitstekend geregeld.
Ook een woord van dank aan de scheidsrechters, die elke dinsdag- en donderdagavond weer klaarstonden om ons (zo goed als dat ze konden te begeleiden.
Bedankt, Z’88
